Richard Oerlemans    

1998-1999 Man On Fire Deel I
Mijn passie het acteren was er al vanaf m'n 8ste jaar (verslaafd aan de oude Hollywood Films) en toch duurde het nog 20 jaar en een stevige boom waar ik tegenaan moest rijden om daadwerkelijk actie te ondernemen. Een geluk bij een ongeluk.
In 1994 was ik verhuisd vanuit het Brabantse Tilburg naar het neoromantische Amsterdam, de stad van hoeren, drugs en tulpen. In Tilburg (Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Den Bosch, Nijmegen, Antwerpen) bestond mijn leven vooral uit (nog) meer vrouwen in m’n bed hebben, werken en zuipen.
Steeds meer liep ik dronken door de kroegen te lallen, dat ik een beroemd acteur zou worden. Tijd om te gaan dus.
Hoewel ik niemand kende in Amsterdam, woonruimte schaars was en ik mij plotseling in een wereld begaf waar ‘iedereen’ beroemd wilde worden. Hield mij dat niet tegen om vol energie bij casting bureaus binnen te stappen en audities te doen alsof ik Al Pacino zelve was.
De sierlijke afwijzingen (die je overal krijgt of je nou acteert, vrouwen versiert, goudvissen voert…) maakten mij alleen maar vastberadener om mijn doel te bereiken, elke afwijzing geeft me meer testosteron en passie. Realiseer me dat dit het eerste ding in m’n leven was wat ik echt wilde, Man On Fire!
Tientallen bedrijfsfilms later voor corporate multinationals en een postbus 51 spotje was ik nog niet dichter bij mijn doel gekomen, maar daar zou snel verandering in komen.

Intussen verkocht ik klassieke en surrealistische schilderijen en placemats met schattige poesjes aan de deur om geld te verdienen, zo kon ik altijd binnen een paar uur beschikbaar zijn voor een auditie.
Als ik niet bezig was met verhuizen van tijdelijke woonruimte naar tijdelijke woonruimte, werken of nieuwsbrieven samenstellen voor mijn acteer netwerk, volgde ik zang-, spraak- en acteerlessen. Vele afwijzingen later kreeg ik ineens een kans om auditie te doen voor een rolletje in OWNM, een slechterik!
Ik bereid me voor als Al Pacino op zijn rol in Scarface (tenminste, dat stel ik me zo voor) Het Duivelse in mezelf boven gehaald en bij de opnames in de Endemol studios in Aalsmeer, staarde mijn arme tegenspeelster in de ogen van het ‘BEEST’.
De scene werd uiteindelijk niet uitgezonden, maar casting bureau Harry Klooster zei dat de regisseur heel tevreden was. De week daarna op auditie bij de ‘wereldberoemde’ Familie Theater Group, die voornamelijk kluchten van Ray Cooney speelde voor ex-pats in Amerika en Canada.
De casting in een verlaten schoolgebouw in het oosten van het land ging redelijk, en zoals gebruikelijk zegt de regisseur of castingdirector, ‘We bellen je’ Een week later ging de telefoon en….